Robin Chung

Hoi, ik ben Robin Chung. Ik ben al mijn hele leven developer en designer, en heb voor veel klanten gewerkt, groot en klein. Op dit moment help ik ASML in Veldhoven en onderhoud ik actief de Luci-app. Lees verder als je wilt weten hoe ik hier ben gekomen.

Mijn passie voor development komt echt voort uit mijn enthousiasme voor technologie, en hoe die verandert hoe we omgaan met de wereld om ons heen. Ik herinner me dat ik als kind op een stenen randje zat, spelend met vrienden op de speelplaats. Tussen het balspelen en verstoppen alsof ons leven ervan afhing door, ruilden we Pokémon op de Game Boy Color. We lieten elkaar zien hoe ver we waren met de kleine monstertjes die we sinds de vorige keer hadden gevangen en getraind, en pochten dat we Mewtwo hadden gevangen of een Charizard van level 70 hadden. Zoals de meeste herinneringen voelt het tot op de dag van vandaag perfect.

Toen kwam de camera naar de telefoon, een camera van 0,1 megapixel op een klaptelefoon, en dat veranderde mijn leven. Ik weet nog dat ik de drie beschikbare modellen uitpluisde: een Sharp, een Panasonic en een Nokia. Zodra ik mijn eerste had, begon ik herinneringen vast te leggen. De mogelijkheid om terug in de tijd te reizen en mijn favoriete momenten opnieuw te beleven via een "foto" voelde geweldig.

Toen Apple in 2007 de iPhone aankondigde, veranderde natuurlijk alles opnieuw. Mijn hobby die onder de oppervlakte groeide, development en design, paste ineens in mijn broekzak, en ik was gefascineerd door alle apps die kort daarna beschikbaar kwamen.

Inmiddels ben ik software engineer geworden. En ik vind het geweldig! Een puzzel voor iemand oplossen door een paar regels code te schrijven is bijzonder. Tot op de dag van vandaag vind ik het geweldig dat ik kan maken wat er in mijn hoofd opkomt.

Maar al die technologie heeft zeker ook nadelen. Mensen met gebogen nekken die zo hun weg door de wereld zoeken. Weer zo'n "nog even scrollen"-post. Mensen die verdwalen in door AI gegenereerde feeds, reageren op alles wat het algoritme ze voorschotelt en zich afvragen wat echt is. Of erger nog: die zich dat nooit afvragen.

Het is ongetwijfeld een bijwerking van een generatie die opgroeit zonder de luxe die ik als kind had. Die momenten tussen het Pokémon vangen door waren belangrijk: ze gaven mijn brein, als millennial, de ruimte om alle informatie op te nemen en die een tijd en plek te geven.

Als mens heb ik altijd meer waarde willen achterlaten dan ik neem, en daarom heb ik Luci ontwikkeld: om de uitdagingen aan te gaan waar een nieuwe generatie met technologie tegenaan loopt. Want ik geloof oprecht dat we deze technologie willen en nodig hebben, alleen niet op een manier die tegen ons biologische systeem in gaat en mentale druk veroorzaakt.

Met Luci hoop ik de kloof tussen lifestyle en mentale gezondheid te overbruggen. Ik ben geen psycholoog, maar ik heb een passie voor de geest en heb veel wetenschappelijke onderzoeken bestudeerd. Daarom wilde ik een manier bieden om stemmingspatronen te herkennen, en iedereen die dat wil meer te leren over de geest. Weten waarom je je op een bepaalde manier voelt, helpt enorm bij het maken van veranderingen die bij jou passen: bij je lifestyle en je behoeften. Als het ook maar één persoon helpt, vind ik het al een succes.

Tegenwoordig ben ik af en toe beschikbaar voor klanten als developer of project-/productmanager. Daarnaast verzorg ik losse sessies, zoals workshops en talks op conferenties.

Neem gerust contact op! Ik hoor graag jouw verhaal.